En dan neem je afscheid.

Afgelopen maand schreef ik over hoe het met mij ging en wat ik zoal in de vakantie heb ondernomen. Ook vertelde ik kort over mijn opa en dat hij ernstig ziek was. We zijn net een maand verder en we hebben afscheid van hem moeten nemen. Hoe verschrikkelijk het is om een geliefde opa, vader en man/maatje te moeten verliezen heb ik voor het eerst mee moeten maken en dat heeft veel indruk gemaakt.

opa1

Ik vind het ontzettend verdrietig dat ik mijn opa in zo’n korte periode ben verloren, maar ben dankbaar voor het feit dat ik zoveel fijne momenten heb om aan terug te denken. Echte opa-kleindochter momentjes. Fijne dingen waar je blij van wordt en tegelijk emotioneel.

We hebben op een hele mooie dag zijn uitvaart kunnen doen en ondanks de vreselijk moeilijke periode die we hebben moeten afsluiten, en de periode die volgt waarin we dit een plekje moeten leren geven, heb ik geleerd hoe mooi het is om zo’n fijne familie om je heen te hebben. Heel intensief hebben we met elkaar de laatste weken en dagen van opa meegemaakt en wat hebben we allemaal samen veel gehuild en gelachen.

Nu is er een periode van bezinning. Want ik besef het me nog steeds niet wat er nu allemaal zo snel is gebeurd. En een periode van nazorg, want ook oma heeft steun van ons nodig. Een sterke tante is het, die oma van mij. Ik heb ontzettend veel respect voor haar en voor mijn opa gekregen (had ik ook al, maar het is gewoon nóg sterker/groter geworden) hoe zij hebben gestreden tegen zo’n meedogenloze ziekte. Zo stoer, zo knap en tegelijk zo ontzettend, ontiegelijk bitter. Een ziekte dat het van hem won.

Ik schreef een gedicht voor opa. Een gedicht dat ik tijdens zijn uitvaart op las.
Dag opa.

dag-opa-inmijnhum
©InmijnhumNL2016

2 thoughts on “En dan neem je afscheid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *