Mijmeren #1

Daar zit ik dan eindelijk weer. Achter mijn vertrouwde schermpje, de Sunday-deuntjes klinken zachtjes uit de boxen van de Bluetooth-speaker en mijn kopje dampende Caramelised Pear geurt heerlijk. Ik haal eens diep adem en denk nog eens even na, want hoe begin je nu eigenlijk een artikel waarin je graag wat wil vertellen over je mijmeringen van de laatste tijd en hoe je de toekomst van In Mijn Hum voor je ziet. En hoe kom je over als een nuchter persoon zonder direct als zweefteef te worden afgeschilderd wanneer je überhaupt het woord ‘mijmeren’ in je tekst gaat verwerken. Tja.. Zo dus? Vandaag een blik op wat er zoal gaat veranderen op In Mijn Hum en hoe het eigenlijk met mij gaat.

grass-1668423_1920
© Fabian Steinmetz

Afgelopen paar weken heb ik niks van me laten horen. Op een paar updates op Instagram en Facebook na dan. Er was weinig te melden. Eerst kwam de verwerking van het overlijden van mijn opa aan bod. Logisch dat je dan niet met je hoofd bij het tikken van artikelen zit, hoewel ik eerst anders had gedacht.

En daarna werd ik ziek. Ach niets heel ernstigs hoor, maar wel genoeg om serieus te nemen en even flink gas terug te nemen. Wat eerst leek op een verkoudheid dat een griepje werd – ik geloof dat er heel veel mensen last van hadden – bleek uiteindelijk Bronchitis, beginnende longontsteking en astmatische problemen. Reden genoeg om mijn lijf even wat rust te geven en helemaal niets te doen. De gang van de bank naar de waterkoker voor een kopje thee was al teveel. Ik stond halverwege te creperen van de pijn en klonk als een blaffende hond, terwijl ik vooral probeerde niet in paniek te raken.

Uiteindelijk kreeg ik een kuur en dit hielp, gelukkig! Een week later was ik alweer hersteld van de klachten, maar de vermoeidheid bleef hangen. Wat fijn dat ik een week herfstvakantie erachter aan had om nog meer rust te kunnen nemen. En dit heeft me duidelijk goed gedaan! Ik ben er weer en bruis weer als vanouds 😉 . Heel prettig!

Nu heeft al dat rusten wel een erg positieve invloed gehad. Ik ben eens diep gaan nadenken over hoe ‘druk’ ik het eigenlijk heb. Ik vind het eigenlijk een vreselijk woord: druk. En ik begon me steeds meer te irriteren aan de bepaalde trotsheid die eraan gekoppeld gaat. Ik merkte het zelf ook erg aan wanneer ik dit woord zelf trots uit mijn mond galoppeerde.

  • Hé An! Hoe gaat ie?
  • Ja, goed hè. Druk!
  • O ja. Ja, ik ook hoor. Pfoe, waar halen we de tijd vandaan hè?

Om vervolgens allebei schaapachtig en schouderophalend naar elkaar te staan grimassen. Lekker hoor, druk zijn.

Maar eigenlijk is het helemaal niet lekker. Eigenlijk is het stom en is het al helemaal belachelijk dat we onszelf met het ‘druk-zijn’ een bepaald bestaansrecht toe-eigenen. Alsof we er zonder die volle agenda niet toe doen. Gekkies zijn we.

Maar het bracht wel pijnlijke en mooie dingen naar de oppervlakte, die mijmeringen op de bank. Zo bleef het niet bij het trotse druk zijn, maar ook de keuzes die je maakt. Hoe vaak zeg ik ‘nee’ als ik ergens geen zin of tijd voor heb? Praktisch nooit. In ieder geval niet op het werk en ook niet bij vrienden. Ik ben een ja-knikker. En daar ben ik inmiddels wat minder trots op.

Want al dat toezeggen zorgt dat mijn focus zich steeds verder spreidt en uiteindelijk heb ik vijf dingen die ik een beetje goed doe en een ongelukkige zelf. Want het liefst – het allerliefst – geef ik onverdeelde aandacht aan de dingen die ik doe.
Ik ben een perfectionist in heel mijn lijf. Het voltooien van één ding, en dan helemaal naar hoe ik het voor me zie, maakt mij enorm blij. Ik geniet tijdens het proces, want ik ervaar flow. En ik geniet van het eindresultaat, want hier heb ik met veel aandacht aan gewerkt. Een beetje vaker ‘nee’ zeggen is dus zo slecht nog niet. Het geeft je het gevoel van regie en eigenheid.

Al mijmerend kwam ik op mijn zoektocht begrippen tegen die precies omschreven en uitlegden wat ik zocht.

Zo vond ik het begrip ‘monotasking’alles één voor één doen. Niet tegelijk, daar zijn onze hersenen niet goed in. En met onverdeelde aandacht, iets waar ik inmiddels voor pleit. Het geeft meer voldoening en bovendien geeft het kwaliteit in beleefde tijd, proces en het beoogde doel.

Zo vond ik ook minimalisme, simplifying, slow living, mindfulness. Allemaal prachtige en krachtige termen. Maar die allemaal één ding gemeen hebben wat mij enorm heeft getriggerd om het anders te willen doen in mijn leven, maar ook op dit blog. Het gaat ervan uit rust en kalmte te brengen in een hectisch bestaan. Bewuste en onverdeelde aandacht. Hier en nu. En dat geeft mij zo’n prettig en licht gevoel.

Hier wil ik mee verder. Ik wil het uitzoeken, uitproberen en mijn ervaringen hierin delen. Ik ben om. Geen onrust meer in het leven door materialisme, maar juist kwaliteit in het leven. In zowel spullen als in tijd en relaties. Ik geloof oprecht dat het allerbelangrijkste in het leven is dat je ervan geniet. En dat de tijd die je hebt, zorgvuldig invult en vult met kwaliteit en niet in kwantiteit.

Voortaan geen overload aan van-alles-en-nog-wat-artikelen op In Mijn Hum dus. Ik maak de verandering door naar een mindful, simple en slow blog. Alles om rust en kalmte te creëren in zowel mijn eigen leven als, ik hoop, in jouw leven. Al is het maar voor de tijd dat je mijn blog een bezoekje brengt.

Mijn excuus voor dit enorm lange artikel, maar het leek mij goed om deze filosofie met jullie te delen. En dat je weet wat mij ertoe brengt de content langzaam, stap voor stap, steeds meer in deze vorm te gieten. Ik hoop dat je net zoveel ervan gaat genieten als ik.

Bedankt voor je aandacht.

Liefs, Anne

Wil je op de hoogte blijven van alle nieuwe artikelen, je kunt mij volgen via diverse sociale media!

Follow

2 thoughts on “Mijmeren #1

  1. Inspirerend. Wat je zegt, voor velen is ‘het druk hebben’ een soort van statussymbool geworden. Zo hoort het niet. Ik kijk ernaar uit om je blog zich tot die nieuwe vorm te zien ontwikkelen. 🙂

    1. Jammer hè? Ik heb er echt zin in om hier over uit te breiden. Ik voel zoveel inspiratie opborrelen en passie voor het onderwerp. Dank je voor je berichtje 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *